Even dagzeggen in Stovepipe Wells

Vanmorgen weer vroeg op want we hebben weer flink wat mijlen voor de boeg. We kunnen ontbijten in het hotel.Om even over negen hebben we getankt en zijn we op weg naar Las Vegas. 

We maken een tussenstop in Death Valley. Daar willen we eten in de Stovepipe Wells, waar Jasper vijf jaar geleden met zijn nieuw aangeschafte hoed binnenliep en de eigenaar liet weten die hoed graag te willen hebben. Jasper heeft toen een hoedje van papier gevouwen wat hij aan de eigenaar heeft gegeven. Nu maar hopen dat de man er nog werkt.

Het terrein wordt steeds woestijnachtiger. Nog twee uur en we zijn bij onze stop. Naast de weg (Trona Road) loopt al een tijdje een spoorbaan, maar er is geen trein te bekennen. Tot we af buigen richting de spoorbaan. Een enorme goederentrein met minstens honderd wagons staat op de rails, ervoor staat een wat kortere trein en links in de verte staan er ook nog twee.

Ze staan allemaal stil. De langste staat op de spoorwegovergang, waar knipperlichten waarschuwen voor de trein. Het ziet er niet echt naar uit dat de trein snel weg zal gaan. Toch komt er op een gegeven moment beweging in en rijdt de trein langzaam weg, een aantal wagons achterlatend. Hij rijdt door tot de laatste vier wagons. De trein gaat steeds langzamer rijden tot hij met drie wagons op de overgang weer stilstaat. Er loopt een man achteraan die een wissel overzet en ja hoor, de trein zet zich weer in beweging........ Terug. Met zo'n enorme ruimte hier en dan, precies ter hoogte van een spoorwegovergang, een rangeermanoeuvre! De wachttijd voor de rangerende trein viel achteraf nog mee.

Onderweg ziet Jasper nog een mooi vergezicht, wat hij vanuit de auto probeert te fotograferen. Als dit niet goed lukt stoppen we. Jasper wil de auto er ook graag op, maar stilstaand staan de remlichten aan dus vraagt hij of Johan een stukje wil rijden. Als we iets te ver doorrijden zwaait Jasper ons na dat we moeten stoppen. Dat ziet er zo grappig uit dat ik het wil filmen, maar dat mislukt. De foto is ook wel leuk geworden!

Eenmaal weer op weg reden we langs een grote fabriek waar ze mineralen winnen. Er omheen was een enorme stad gebouwd, van alle gemakken voorzien. Sheriff, ziekenhuis, primairy en highschool. Zelfs een RV campplace en hotel voorzieningen: Searles Valley. En nog steeds waren we niet in Death Valley. De omgeving wordt wel steeds droger. Overal liggen valleien met zoutvlaktes. We komen deze keer van een heel andere richting Death Valley binnen. Dat doet ons beseffen dat het een enorm gebied is en niet alleen bestaat uit de zoutvlakte bij Badwater.

Dan eindelijk doemt er een groep gebouwen op wat wel eens The Stovepipe Wells zou kunnen zijn. En jawel. Er lijken wel meer gebouwen te zijn dan we ons kunnen herinneren en het restaurant is gesloten, maar we kunnen in The Saloon ook eten. We hebben er weer heel lekker gegeten, maar zijn helaas geen 'bekenden' tegen gekomen. Jasper heeft er een set glazen gekocht voor zijn verzameling.

Dan verder naar Las Vegas. Onderweg genietend van het imposante landschap komen we rond 18:00 uur aan in Las Vegas en bijna het eerste wat we zien is het Circus Circus hotel. Jasper parkeert de auto in de parkeergarage en we checken in. We krijgen een kamer op de 33ste verdieping met een prachtig uitzicht op Las Vegas. Als alle spullen op de kamer zijn, gaan we even herinneringen ophalen aan het hotel. Het is zo groot dat hier heel wat winkeltjes en eettentje onderdak hebben gevonden. En natuurlijk de casino, waar we ons morgen wat meer in gaan verdiepen.